Czy zaburzenia erekcji mogą mieć podłoże psychologiczne?

Zaburzenia seksualne, w tym problemy z erekcją zawsze mają istotny związek z psychiką. W niektórych przypadkach mogą stanowić przyczynę tych dysfunkcji, w innych być ich skutkiem.

U 17-20% mężczyzn przyczyny problemów z erekcją stanowią wyłącznie czynniki psychologiczne1. Największy odsetek zaburzeń o tym podłożu (70-90%) występuje u mężczyzn młodych, zaburzenia organiczne w tej grupie wiekowej stanowią zaledwie 10-30%. Wśród starszych pacjentów proporcje rozkładają się odwrotnie, 70-90% stanowią zaburzenia organiczne, takie jak nierozpoznane choroby (choroba wieńcowa, cukrzyca, zaburzenia krążenia, nadciśnienie, zaburzenia prostaty) bądź niewłaściwa farmakoterapia2.

Tak duża rozbieżność w odmiennych grupach wiekowych spowodowana jest głównie stanem zdrowia. U starszych panów wraz z wiekiem pojawiają się różne schorzenia. Młodzi mężczyźni ogólnie cieszą się dobrym zdrowiem fizycznym, jednak często pojawiają się u nich problemy związane z psychiką.

Czy zaburzenia erekcji mogą mieć podłoże psychologiczne?

Przyczyny psychologiczne zaburzeń erekcji:

  1. Zaburzona relacja partnerska3-7
    Problemy w relacji partnerskiej, częste konflikty, nieumiejętna komunikacja, walka o dominację w związku oraz trudność z budowaniem więzi i bliskości mają silny wpływ na psychikę. Czynniki te mogą doprowadzić do narastania dystansu między partnerami oraz negatywnego nastawienia mężczyzny wobec partnerki. Konsekwencją może być również zanik atrakcyjności kobiety w oczach partnera.

    Problem ze wzwodem może także wystąpić w sytuacji, kiedy kobieta ma jawne bądź ukryte przed partnerem zaburzenia seksualne (pochwica, dyspareunia)7-9.
  2. Doświadczenia seksualne5,6
    Niekorzystne doświadczenia we współżyciu seksualnym bądź brak jakichkolwiek doświadczeń w tej sferze mogą przyczynić się do zaburzeń podczas kontaktu seksualnego.
  3. Czynniki sytuacyjne3-6
    Prawie u każdego zdrowego mężczyzny pojawiają się incydentalne zaburzenia erekcji. Zazwyczaj są one krótkotrwałe i wiążą się z niesprzyjającymi czynnikami sytuacyjnymi, takimi jak stresy rodzinne
    i zawodowe, przemęczenie, brak snu, brak intymnego nastroju (seks w miejscu publicznym).
  4. Osobowość mężczyzny3-5
    To, czy dany mężczyzna jest podatny na występowanie dysfunkcji seksualnych, zależy od cech jego osobowości. Z pewnością w grupie ryzyka znajdują się panowie o niskim poczuciu własnej wartości, trudno nawiązujący relacje partnerskie, neurotyczni, niepewni, nieśmiali w stosunku do kobiet, nadmiernie kontrolujący, nadwrażliwi oraz podatni na stres.
    Duże znaczenie odgrywa także ich postawa wobec seksualności, upodobania względem obiektu seksualnego oraz samoocena w roli mężczyzny i kochanka.
  5. Uwarunkowania masturbacyjne9
    Przyzwyczajenie się do osiągania orgazmu przy silnym ucisku penisa dłonią sprawia, że podczas współżycia z partnerką napięcie mięśni w pochwie może być niewystarczające do utrzymania się wzwodu.
  6. Uwarunkowania społeczne1,9
    Na reaktywność erekcyjną mają wpływ również aspekty społeczne, zaliczają się do nich:
    • dysfunkcyjne przekonania dotyczące inicjacji seksualnej, np.: „pierwszy kontakt seksualny jest najważniejszy, decyduje o losie związku”, „od pierwszego kontaktu seksualnego zależy ocena mężczyzny w roli kochanka”;
    • mity kulturowe i stereotypy, np.:, „każdy zdrowy mężczyzna potrafi wyzwolić erekcję, kiedy chce”, „od wielkości członka zależy jakość stosunku seksualnego”, „mężczyzna ma zawsze ochotę na seks”;
    • nierealne wyobrażenia dotyczące seksu powstałe wskutek oglądania filmów pornograficznych;
    • normy społeczne (poczucie winy z powodu przekraczania norm moralnych);
    • restrykcyjne wychowanie, nieprawidłowa edukacja seksualna bądź jej brak;
    • rygoryzm seksualny (wrogość wobec ciała i seksu);
    • rygoryzm religijny (poczucie winy z powodu przekraczania norm religijnych).
  7. Stan zdrowia psychicznego3,6
    Głównym i najczęściej uwzględnianym czynnikiem psychologicznym powodującym zaburzenia erekcji jest depresja. Istotny wpływ mają także inne choroby afektywne, czyli związane z emocjami (mania,  hipochondria).
  8. Lęk4-6 
    Do lęków szczególnie wpływających na mechanizm wzwodu zaliczamy:
    • lęk przed niezdolnością do odbycia stosunku;
    • lęk przed negatywną oceną ze strony partnerki;
    • lęk zadaniowy, ambicjonalne podejście do seksu;
    • lęk przed chorobami wenerycznymi;
    • lęk przed ojcostwem.
  9. Brak aktywności seksualnej1
    Długotrwała abstynencja seksualna, przy braku masturbacji może doprowadzić do tzw. syndromu wdowca, czyli zaniku potrzeb seksualnych.
  10. Satysfakcja życiowa6
    Niezadowolenie z jakości własnego życia, statusu społecznego, zawodowego, rodzinnego przekłada się na obszar seksualny.
  11. Ukryte zaburzenia preferencji seksualnych5,6
    Nieświadome tendencje homoseksualne, biseksualne, masochistyczne oraz zaburzenia identyfikacji płci.

Błędne koło!

Reakcje na kłopoty ze wzwodem bywają różne: lęk, panika, depresja, obniżona samoocena. Psychogenne czynniki powodują zmiany hormonalne w organizmie, z kolei zmiany hormonalne obniżają libido, a zmniejszone libido prowadzi do problemów z erekcją i koło się zamyka, a problem stopniowo narasta.

Leczenie zaburzeń erekcji o podłożu psychologicznym

Sposobem na leczenie zaburzeń o podłożu psychogennym jest podjęcie psychoterapii. Psycholog/psychoterapeuta seksuolog pomaga poradzić sobie z problemami natury psychologicznej, które obciążają męską psychikę. Jest to rozwiązanie wymagające poświęcenia większej ilości czasu, jednak warte zastosowania, ponieważ likwiduje przyczyny problemów nie tylko związanych ze sferą seksualną.

W ramach pomocy doraźnej można zastosować lek poprawiający mechanizm erekcji. W tym celu należy udać się po receptę do lekarza rodzinnego lub lekarza seksuologa. Można też sięgnąć po leki zawierające sildenafil w mniejszych dawkach są dostępne bez recepty. Jednak w trosce o swoje bezpieczeństwo pamiętaj, by przed zażyciem leku wypełnić kwestionariusze określające możliwość jego stosowania w Twoim przypadku.

Psycholog, seksuolog
Karina Wysocka-Kosik


PIŚMIENNICTWO:
1. Lew-Starowicz Z., Lew-Starowicz M. (2006). Mężczyzna z zaburzeniami erekcji. Przegląd Seksuologiczny, WYDANIE SPECJALNE, 5, 3-10.
2. DeBusk R., Drory Y., Goldstein I., Jackson G., Kaul S., Kimmel S.E. i wsp. (2000). Management of sexual dysfunction in patients with cardiovascular disease: Recommendations of the Princeton Consensus Panel. Am. J. Cardiol. 86, 175–181.
3. Kratochvil S. (2002). Leczenie zaburzeń seksualnych. Warszawa: Wydawnictwo ISKRY
4. Leiblum S., Rosen R. (2005). Terapia zaburzeń seksualnych. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
5. Lew-Starowicz Z. (1997). Leczenie zaburzeń seksualnych. Warszawa: PZWL.
6. Lew-Starowicz Z. (1991). Leczenie nerwic seksualnych. Warszawa: PZWL.
7. Lew-Starowicz Z. (2004). Zaburzenia seksualne w praktyce ogólnolekarskiej. Poznań: Wydawnictwo TerMedia.
8. Lew-Starowicz Z. (1985). Leczenie czynnościowych zaburzeń seksualnych. Warszawa: PZWL.
9. Lew-Starowicz Z. (2011). Postępy w leczeniu zaburzeń erekcji. Przegląd Seksuologiczny, 27, 23-26.
 
MAXGO/036/02-2019
Przeczytaj również:

Nieprawidłowa dieta oraz brak aktywności fizycznej przyczyniają się do nadmiernego przyrostu masy ciała – nadwagi bądź otyłości.

Czytaj więcej »

Maxigra Go powoduje rozkurcz mięśni gładkich w ciałach jamistych, co skutkuje zwiększeniem napływu krwi do prącia podczas podniecenia seksualnego.

Czytaj więcej »

Cukrzycą określa się grupę chorób metabolicznych, w których występuje hiperglikemia, wynikająca z nieprawidłowego wydzielania bądź działania insuliny.

Czytaj więcej »